خیال بزرگ شدن..

ببخش

این بنده ی بی فکر و ناسپاس را

ک تا کودک بود، از مادیات چیزی نمی دانست

اما یقین داشت گرسنه نمی ماند!

ب پدر و مادر ب اندازه ی تو یقین داشت

وقتی ب کمی عقل و شعور رسید و دانست روزی را تو میدهی،

حتی روزی پدر و مادر را

اما

سست ایمان شد و نگران فردای خویش...

پروردگارا..

با گذشتن عمر، ایمان ما همراه سن ما کم می شود!

تو ببخش ک ما وبلاگ خیال کلمه وبلاگ بزرگ کلمه شدن نداریم!

جمله های یک دفتر نقاشی . . . . ....