کوچ تنهائی من..

مَن بِ تُو

آهِستِه آهِستِه فِکر می کُنَم امّا، ..

چِقَدر زود

می بینَمَت!

با یادِ تُو، مَن اَز خُودَم

کوچ می کُنم؛

بی تُو، دَر سَرزَمینِ وُجودَم

آوارِه اَم!

اَز مَن ، تا مَن

تُویی

و

تُو،

مَرا اَز مَن، جُدا کَردی ..

جمله های یک دفتر نقاشی . . . . ....