
هر دانه ای برای خوشه شدن
از اوج می افتد
و
در خاک فرو می رود!!
ولی تو مرا از خاک بیرون کشیدی،
تو احساس را در من، با دست خود پاشیده ای!!
من ی سرزمین قحطی زده ام،
بر من ببار
ک من:
هم خاکم
و
هم دانه،
من در خودم، ب نماز ایستاده ام!!
ک من:
هم مهرم
و
هم کعبه!!
تو از آسمان در من نیامده ای،
من از همینجا
در آسمان تو بودم،
من دانه ای در خاک خودم هستم
*خدای من*
....
جمله های یک دفتر نقاشی . . . . ....